ای ربوده ز دل خسته شکیبایی را        ساخته مونس بیدل غم تنهایی را

مده اندزمن شهره به رسوایی را             لا ابالی چه کنددفتر دانایی را

                     طاقت بزم نباشد سرسودایی را

چشم مشتاق رخ خوب تراگر بیند      نشودسیر اگر چند مکرر بیند

نیکبخت انکه رخ یارفسونگربیند        دیده را فایده انست که دلبر بیند

                   ور نبیند چه بود فایده بینایی را

دل من تاکه گرفتاردران سلسله موست                   هر چه آید به سرم نیست شکایت از دوست

دوست را با من اگرزخم زبانی چو عدوست                عاشقان را چه غم از سرزنش دشمن ودوست

                                     یا غم دوست خورد یا غم رسوایی را

دشمنی گر که کنی دوستیم افزاید      که چنین شیوه ز دلداده صادق باید

بی دلی راکه دل از دیدن توبگشاید       گر برانی نرود گر برود باز آید

                           ناگزیر است مگس دکه حلوایی را

یک سر از دست دلارام بود فریادم        که به بندم کشدو می نکندآزادم 

تا شدم بسته غم کندغمت بنیادم        من همان روز دل و صبر به یغما دادم

                        که مقید شدم آن دلبر یغمایی را

ایکه باتو نبودعشق من ازروی هوس   ایکه پرداخته ام دل بتوسنگین دل وبس

به گلستان ادب تاشکفدگل زین پس       برحدیث من وحسن تو نیفزاید کس

                        حد همین است سخنرانی و زیبایی را

/ 2 نظر / 3 بازدید
سجادساعی

سلام وبلاگ جالبی دارید به وبلاگ من هم مرا جعه فرمائید وبا نظرات خوبتان مرا دلگرم فرمائید absharenor.persianblog.ir/ اللهم عجل لویکل الفرج